4 april tot 10 april

Maandag had ik dan eindelijk 1 dag vrij. In de ochtend om 09.30 uur moest ik mij samen met Wei Wei en Jessica bij Human Resource melden. Ze hadden ons al verteld dat we nettere kleren aan moesten doen, dat hadden we ook gedaan maar dat was dus nog niet goed genoeg. We moesten en witte bloes en zwarte broek aantrekken. Nu heb ik hier geen zwarte lange broek (veel te warm), gelukkig kon ik er een van Jessica lenen. Jessica is een stuk kleiner dan mij dus ik moest de broek wel heel laag dragen anders was hij veel te kort. Hierna gingen we met een busje van het hotel samen met iemand van HR naar “immigration office”. Er hing daar inderdaad een bord dat je niet in je korte broek en slippers naar binnen mocht, wij waren dus goed gekleed. Een beetje overdreven was het naar mijn mening wel, de andere kleren waren ook prima geweest. Iedereen daar liep namelijk gewoon op sandalen, spijkerbroek en een T-shirt. Toen we terug kwamen in het hotel hadden de bell boys niks te doen en stonden ze dus allemaal voor het hotel te wachten. Aangezien wij er nogal anders uitzagen dan anders, geen korte broek en ook geen uniform, werden er maar weer opmerkingen gemaakt over hoe we eruit zagen. Als je het mij vraagt, zag het er niet uit, veel te warm en duidelijk overdressed maar zij vonden het allemaal wel leuk en sexy.. Dat hoor je dan ook gelijk de hele dag; ‘je zag er wel leuk uit vanmorgen’, ‘heb je weer andere kleren aan?’, ‘jullie zagen er wel echt uit als businesswomen’, enzovoort.. Gewoon lachen en dan houden ze er vanzelf over op heb ik nu geleerd. Nadat we terugkwamen in het hotel hebben we eerst wat geluncht met z’n drieën en Wei Wei moest daarna werken. Jessica en ik waren een dag vrij. Aangezien de halve dag al voorbij was hebben we gewoon een beetje in Patong rondgelopen en in de avond weer samen in het hotel gegeten.

Dinsdag, woensdag en donderdag had mijn collega Mam drie vrije dagen en werkte ik dus alleen bij de Guest Relations. Gelukkig is de General Manager, Khun Pierre, op vakantie, anders had ik twee keer zoveel werk gehad. Hij maakt namelijk veel mensen waar hij mee spreekt VIP omdat hij ze aardig vind of omdat ze ergens over klagen, erg irritant! Mijn manager Jessica heeft mij ook gevraagd om meerdere dingen te doen, daarna gaf ze me ook een compliment dat ik het goed had geregeld. Daar was ik wel erg blij om, vooral omdat ze me soms niet helemaal vertrouwd bij de Guest Relations. Dat zal ze toch moeten doen, of iemand anders (die er niet is) daar neerzetten. Woensdag vroeg ze mij of ik NU de amenities voor een gast in de (veranderde) kamer wilde zetten, eigenlijk vroeg ze het me niet maar deelde ze het me mee. Room Service doet dit, maar als ik zeg dat het nu moet, dan gebeurd het minstens een half uur later. Ik ben dus maar naar Room Service gelopen en heb ze gezegd dat het NU moest gebeuren, now in het Engels, wat weer limoen betekend in het Thai. Ik werd dus gelijk belachelijk gemaakt daar, en ze gaven me allemaal een limoen… Eerst zeiden ze tegen mij, ik heb niemand om het te doen, toen heb ik ze maar gezegd dat als ze alles hadden, dat ik het dan wel in de kamer zou zetten, toen was er opeens wel iemand beschikbaar. We hadden alles in de kamer gezet en toen heb ik ook nog een foto gemaakt voor het geval Jessica mij niet zou geloven. Toen ik terugkwam bij de Guest Relations tafel stonden Jessica (Front Office Manager), Khun Bom (assistent manager) en Khun Jibcy (assistent manager) mij al op te wachten. Jessica vroeg of het klaar was, toen zei ik ja, maar ze bleef me heel vragend aankijken dus toen heb ik haar verteld dat ik het zelf in de kamer had gezet dus dat ik er 100% zeker van was.

Donderdagavond vroeg mijn Thaise collega May of ik zin had om samen met haar wat te eten in Phuket Town na het werk. Ik was om 19.00 uur klaar en zij had een vrije dag dus dat ging makkelijk. Ze kwam me ophalen bij het hotel en toen zijn we op de motorbike naar Phuket Town gereden. Het is een duidelijk verschil of je bij een meisje of bij een jongen achterop de motorbike zit. De meiden rijden meestal een heel stuk rustiger dan de jongens, haha. In Phuket Town zijn we naar Limelight Avenue gegaan en daar was een markt genaamd “Indy Market”. Hier hadden ze onder andere een aantal kraampjes met kleren, souvenirs en sierraden. Op een ander deel van de markt hadden ze alleen maar eten en drinken, dit maken ze dan ter plekke voor je klaar in hun kraampje. We hebben een lekkere Thaise maaltijd gegeten met een fruit shake onder het genot van live muziek! Na het eten hebben we nog even over de markt gelopen en daarna zijn we vlakbij de markt een overheerlijke pannenkoek gaan eten. Hierna zijn we nog naar Phuket Town Viewpoint gereden, super uitzicht over heel Phuket Town, echt heel mooi! Hierna heeft May me weer terug naar het hotel gebracht, het was een geslaagde avond!

Naast de Thaise wegen staat soms een tempeltje. Als de Thai hierlangs rijden dan toetert iedereen 3 keer voor een goede reis. De wegen hier zijn heel bochtig en je kan niet om de bocht kijken dus ik dacht dat iedereen toeterde zodat de andere kant wist dat er een auto/motorbike aankwam en ze niet de bocht zouden afsnijden, niet dus. Het bijgeloof is nog best groot hier, haha. Vrijdag had de Reservations Manager mij gevraagd of ik even naar haar kantoor kon komen, ze had mijn verzoek om een reservering voor mama en Joris te maken ontvangen en nu wilde ze mij de kamerprijs per nacht vertellen. Normaal gesproken krijgen familie en vrienden van mij 30% korting op de hotelkamer, maar ze vertelde mij dat het management had besloten om ze 70%! Korting te geven. Ik dacht even dat ik het verkeerd had verstaan, maar nee, ze meende het echt! :) Ze zei dat ik de prijs maar met mijn moeder moest overleggen en als het dan goed was dat ze dan een reservering zou maken, ik heb haar maar gelijk gezegd dat de prijs goed was, haha. In de middag heb ik in het computersysteem gekeken en toen heb ik de reservering ook gevonden, ik heb er nu al zin in!

Zaterdag en zondag had ik vrije dagen en ben ik naar Koh Phi Phi Don gegaan. Ik zou eerst samen met Jessica gaan aangezien zij ook vrije dagen zou hebben, maar die waren helaas weer aangepast. Zaterdagochtend heb ik de boot genomen, ze kwamen me eerst ophalen in het hotel met een busje en daarna is het nog ongeveer 2 uur met de boot varen. Toen we daar aankwamen was het dus al middag. Op het eiland ben ik mijn hotel gaan zoeken om daar in te checken en mijn spullen in de kamer te leggen. Hierna heb ik alle traptreden getrotseerd en ben ik naar Koh Phi Phi Don Viewpoint geklommen. Het waren ontzettend veel traptreden en hierna had ik gelijk spierpijn, haha. Maar het uitzicht was zeker de moeite waard! Echt heel erg mooi, precies zoals op de foto’s op google! En het was niet eens druk met mensen, dat had ik namelijk wel verwacht! Hierna ben ik naar het hotel gegaan om te douchen en in de avond ben ik weer naar het stadje gelopen om daar wat te eten. Het ‘stadje’ is heel erg klein en alleen maar ingericht voor toeristen. Ze hebben er restaurants, supermarkten, bars, hotels, duikshops en souvenirwinkels. Dat is het. Aangezien het ook erg klein is kan je in twee uur zeker alles zien. Zondagochtend heb ik eerst een leuk plekje gezocht om te ontbijten en daarna ben ik naar het strand gegaan om van het prachtige uitzicht en het heerlijke weer te genieten. Het strand is redelijk smal en er is helaas weinig schaduw, nu verbrand mijn gezicht heel erg snel dus heb ik die schaduw wel echt nodig. In de middag heb ik nog wat te eten gehaald en daarna ben ik alweer met de boot teruggegaan naar Phuket. Ik heb een heerlijke tijd gehad op het prachtige Koh Phi Phi Don!!